Neredeyse bire bir bir alıntı

Birinci: Burnuma resmen peynir, zeytin, domates kokuyor. Yersiz aşeriyorum resmen.

(Ortalıkta peynir, zeytin, domates yok. Sen, ben, o varız.)

İkinci: Hangimiz çağrıştırdı bunu sana acaba?

Birinci: Valla hiç öyle düşünmemiştim. Bana çocukluğumu hatırlatan bir şey yedim.

İkinci: Çokomel? Eti cin? Salçalı ekmek?

Üçüncü: Ay benim de hardallı minik sandwiche turşu ve jambon.

(Bir ve İki’den “Höh” bakışı üzerine Üç’den gelen açıklama)

Üçüncü: Anaokulda verirlerdi.

İkinci: Yuh be senin çocukluğa. Resmen oha falan yani.

Üçüncü: Nasıl canım çekti şimdi. Niye ki?

İkinci: Hardal jambon benim lügatta yoktu o yaşta.

Üçüncü: Hardalın acı olmasına bile itiraz etmiyorduk.

İkinci: Biz muzu bile sokakta yiyemezdik, ayıptı. Ayıptır lan (İki’ye dönüp destek bekliyor)

Üçüncü: Gavuristan’da büyüyünce ondan şey oldu işte.. utandım bak şimdi.

İkinci: He, amaç oydu. Rencide etmek bizim işimiz.

Birinci: O değil de, yağlı salçalı kaşarlı ekmek…

İkinci: Hamileliği fena olacak bunun.

Üçüncü: Hiç sağlıklı değil oysa.

İkinci: Vomiting smiley was here – en afilisinden!

Birinci: Jambonu ben sanırım 20li yaşlarda falan öğrendim.

İkinci: Geç kaldın, geçtik biz o bahsi.

Birinci: Sucuk öyle mi ama? 7 aylıkken sucuk diye ağlıyormuşum ben.

İkinci: İşimiz var seninle. Hamile olmadığına emin misin?

Dördüncü: Ben çocukken hiç yemek yemezdim.

İkinci: Neden şaşırmadım. Acaba hala yemiyor olduğundan mı?

Dördüncü: Yemek yemediğim için kötek yerdim.

İkinci: Bu da bir takım şeyleri açıklıyor tabi.

Dördüncü: Hatırladığım tat sıvı balık yağı.

Birinci: Sebzeleri çiğniyor gibi yapıp balkondaki saksıya tükürürdüm.

İkinci: Mutlu aile tablosu. Ne verildiyse sualsiz sorgusuz yedim yuttum.

Üçüncü: Sucuğu yedi yaşımda tanıdım.

İkinci: Geçtik o bahsi.

Birinci: Halk Ekmek’in tostu da güzel gelirdi hani. Saatli gelirdi bakkala. En fazla üç tane mi ne alabilirdin.

İkinci: Daha fazlasını vermiyorlardı çünkü. Buradan da ekmeğin karneyle dağıtıldığı günlere sıçrayacağız diye endişeleniyorum doğrusu.

Dördüncü: Tamam be, yeter çemkirdiğin.Biz de seni anladık.

İkinci: Herkes çocukluğuna dönüp birbirini anladığına göre dağılabiliriz artık. Hadi naş!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s